Joker

put on a happy face


joker

ساخت فیلم مستقل درباره شخصیت جوکر یکی از جنجالی ترین اتفاقات سینمایی سال ۲۰۱۹ محسوب می شد. تاد فیلیپس کارگردان این اثر پیش از اکران گفته بود « جوکر » با فیلمهایی که تا پیش از این، از شخصیت های کامیک بوکی بطور کامل تفاوت دارد و آماده هرگونه حمله و جبهه گیری ها می باشد! همین اظهار نظر کافی بود تا توجهات به « جوکر » جلب شود و همگان منتظر بمانند تا ببینند آیا اینبار این شخصیت خواهد توانست پس از موفقیت در فیلم « شوالیه تاریکی »، به موفقیتی در سینما دست یابد یا خیر.


درباره ی اکران

اکران این فیلم با موفقیت های غیرمنتظره در جشنواره ونیز همگان را حیرت زده کرد. جشنواره ونیز که از آن به عنوان یک جشنواره هنری یاد می شود و در سالهای گذشته جوایز خود را به آثاری اختصاص داده که جنبه های هنری آنها برجسته تر بود، اینبار در تصمیمی غیرقابل پیش بینی جایزه بهترین فیلم خود را به « جوکر » اختصاص داد تا این فیلم تبدیل به نخستین اثر سینمایی کامیک بوکی شود که توانسته از یک جشنواره معتبر جایزه بهترین فیلم را دریافت نماید. اما حاشیه های پایان ناپذیر « جوکر » حتی پس از پایان یافتن جشنواره ونیز ادامه داشت و آن هشدارهای نهادهای امنیتی پیش از اکران فیلم بود.

joker

تاثیر اکران فیلم

پلیس ایالات متحده پیش از اکران عمومی « جوکر » با هشدار به تماشاگران عنوان کرد که پلیس آماده مقابله با هرگونه آشوب پس از تماشای فیلم است. این هشدار به این دلیل مطرح شد که ۷ سال پیش در زمان اکران « شوالیه تاریکی بر می خیزد »، تیراندازی مرگباری در سالن نمایش دهنده فیلم به وقوع پیوست که باعث کشته شدن بسیاری از تماشاگران فیلم شده بود.

نکته جالب توجه آنکه علاوه بر پلیس ایالات متحده، ارتش نیز هشدارهای امنیتی را پیش از اکران عمومی فیلم اعلام کرد و سینماهای نمایش دهنده نیز تماشاگران را از همراه داشتن نقاب ها و وسایل جوکر به هنگام تماشای فیلم منع کردند تا مبادا پس از تماشای فیلم آشوبی همانند گاتهام در سینما به جریان بیفتد!

موارد ذکر شده بخشی از حواشی « جوکر » تا قبل از اکران رسمی بود و حالا بهتر است نگاهی به خودِ فیلم بیندازیم.  

داستان این فیلم در دهه ۸۰ میلادی در شهر گاتهام سیتی روایت می شود. آرتور فلک ( خواکین فینیکس ) مرد میانسالی است که به همراه مادر مریضش ( فرانسس کانروی ) در یک آپارتمان قدیمی زندگی می کنند. وی دچار نوعی بیماری ذهنی است که باعث می شود خنده های عجیب و شیطانی داشته باشد و همین موضوع در موقعیت های مختلف برای او دردسرساز شده است. زندگی آرتور هر لحظه بیشتر در سراشیبی فرو می رود و جامعه نیز هیچ کمکی برای بهبود وضعیت او انجام نمی دهد تا اینکه…


نمایشنامه :

تاد فیلیپس برای ساخت « جوکر » بطور مشخص  تحت تاثیر دو فیلم « راننده تاکسی » و « پادشاه کمدی » بوده است. شاید در نگاه اول این تنها یک الهام ساده از آثار ذکر شده باشد اما شباهت آثار مذکر به فیلم « جوکر » به حدی است که بتوان آن را یک تاثیرپذیری آشکار نامید. جالب آنکه تاد فیلیپس خیلی تلاش نکرده تا این شباهت ها را انکار کند بطوریکه ستاره اصلی دو اثر مذکور یعنی رابرت دنیرو را نیز در این اثر بکار گرفته بود. با اینحال شباهت های ظاهری این دو به هیچ عنوان به معنای مستقل نبودن « شخصیت جوکر » نیست.

جوکر در فیلم آقای تاد فیلیپس، بهترین رونمایی است که از این شخصیت در سینما صورت گرفته است. جوکر همواره شخصیتی خبیث با ساز و کاری آنارشیستی بوده که پس از اکران فیلم موفق « شوالیه تاریکی »، رفتار او مورد مطالعه بسیاری از جامعه شناسان قرار گرفته است. اما حالا پس از گذشت بیش از یک دهه، این شخصیت اینبار بصورت مستقل به سینما بازگشته و داستان تبدیل شدنش به یکی از ترسناک ترین جنایتکاران تاریخ سینما را نشان داد. مردی که برخلاف ظاهر همواره ترسناکش، به نظر می رسد که هرگز نمی خواسته فردی که همواره او را به یاد داشته ایم باشد.


joker

شخصیت جوکر:

تاد فیلیپس به خوبی شخصیت آرتور را در این فیلم پرورش می دهد و فیلم را به یک اثر ” بررسی کاراکتر ” کم نقص مبدل می کند. ما در ابتدای فیلم به خوبی با شخصیت آسیب دیده آرتور فلک آشنا می شویم. مرد جوانی که در هیاهوی شهر بی در و پیکر گاتهام که فساد عضوی جدا نشد آن به شمار می رود، قصد اشاعه مهربانی دارد و در این راه به هر روشی متوسل می شود اما مشکلات روانی اش باعث شده تا همواره عقب بماند و یا مورد خشونت مردم قرار گیرد. آرتور هرگز شخصیت شروری نداشته و می خواسته تا یک ستاره باشد اما در شهری که فساد در آن نقش بسته، افراد ضعیف تر مانند آرتور همواره یک قربانی بودند و تا زمان مرگشان نیز قربانی هر روزه جامعه محسوب خواهند شد.

آرتور نوشته ای در دست خود داشت که بر روی آن نوشته بود: « از خنده‌های من ناراحت نشوید، من بیمارم! ».


این نوشته به وضوح نشان می دهد که او قصد اثبات روح مهربان خود به اهالی گاتهام سیتی را دارد اما واکنش مردم در مقابل فردی که نتوانسته زندگی عادی داشته باشد همواره خشن و ازار دهنده است. آرتور هرگز نمی تواند حتی به موفقیت نزدیک شود و در ارتباط با مردم نیز تنها چیزی که نصیبش می شود خشونت بود. او در میان ثروتمندان نیز ابزاری برای خوشگذرانی و خنده های تحقیر آمیزشان به حساب می آمد. آرتور در مجموع در گاتهام یک شخصیت شکست خورده تمام عیار بود.


, , , ,
اشتراک:

ارسال یک پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آخرین دیدگاه‌ها

دسته‌ها