put on a happy face

put on a happy face: تاد فیلیپس برای ساخت « جوکر » بطور مشخص  تحت تاثیر دو فیلم « راننده تاکسی » و « پادشاه کمدی » بوده است. شاید در نگاه اول این تنها یک الهام ساده از آثار ذکر شده باشد اما شباهت آثار مذکر به فیلم « جوکر » به حدی است که بتوان آن را یک تاثیرپذیری آشکار نامید. جالب آنکه تاد فیلیپس خیلی تلاش نکرده تا این شباهت ها را انکار کند بطوریکه ستاره اصلی دو اثر مذکور یعنی رابرت دنیرو را نیز در این اثر بکار گرفته بود. با اینحال شباهت های ظاهری این دو به هیچ عنوان به معنای مستقل نبودن « شخصیت جوکر » نیست.

put on a happy face

این نوشته به وضوح نشان می دهد که او قصد اثبات روح مهربان خود به اهالی گاتهام سیتی را دارد اما واکنش مردم در مقابل فردی که نتوانسته زندگی عادی داشته باشد همواره خشن و ازار دهنده است. آرتور هرگز نمی تواند حتی به موفقیت نزدیک شود و در ارتباط با مردم نیز تنها چیزی که نصیبش می شود خشونت بود. او در میان ثروتمندان نیز ابزاری برای خوشگذرانی و خنده های تحقیر آمیزشان به حساب می آمد. آرتور در مجموع در گاتهام یک شخصیت شکست خورده تمام عیار بود.

آخرین دیدگاه‌ها

دسته‌ها